Międzynarodowy Festiwal Ogrodów w Grand-Métis ogłasza projekty 27. edycji pod hasłem „Mapowanie wrażliwości”

W miejscowości Grand-Métis (Quebec, Kanada) ogłoszono projekty wybrane do 27. edycji Międzynarodowego Festiwalu Ogrodów organizowanego przez International Garden Festival przy historycznych Reford Gardens. Tegoroczna odsłona wydarzenia odbędzie się od 20 czerwca do 4 października 2026 roku i rozwija temat „Mapowanie wrażliwości”.

Do konkursu napłynęły 204 propozycje z 29 krajów. Jury wybrało 5 realizacji, które w twórczy sposób podejmują zagadnienie „wrażliwego mapowania” – koncepcji wykraczającej poza klasyczną kartografię i skupionej na subiektywnych, emocjonalnych oraz niematerialnych wymiarach miejsca.

27 edycja Międzynarodowego Festiwalu Ogrodów w Grand-Métis zapowiada się jako wydarzenie, które redefiniuje pojęcie mapy – nie jako narzędzia kontroli, lecz jako medium empatii i doświadczenia. To propozycja szczególnie aktualna w kontekście współczesnych debat o krajobrazie, tożsamości miejsca i zrównoważonym rozwoju.

„Mapowanie wrażliwości” – poetyka przestrzeni i zwrot ku wrażliwości

Hasło 27. edycji wpisuje się w trzyletni cykl tematyczny festiwalu. O ile poprzednia odsłona – „Granice” – koncentrowała się na geopolitycznych aspektach organizowania i reprezentowania przestrzeni, tegoroczna propozycja podejmuje tzw. „zwrot ku wrażliwości”.
„Mapowanie wrażliwości” czerpie z idei mapowania wrażliwego, które uwzględnia doświadczenie użytkowników, ich emocjonalną relację z miejscem oraz kontekst kulturowy i fenomenologiczny. To próba opisania przestrzeni jako zjawiska przeżywanego – widzianego, odczuwanego i współdzielonego.

Projekty wybrane do realizacji

Again, a Garden (tłum.: Znowu, Ogród)
Hugh Taylor | Manitoba (Kanada) + USA

„Again, a Garden” to ogrodzony pawilon zbudowany z przeciętych, powalonych pni drzew umieszczonych pomiędzy metalowymi płytami. W jego wnętrzu posadzono rodzime gatunki. Projekt śledzi przepływy życia w ogrodzie i jego najbliższym otoczeniu, podkreślając cykliczność natury – rozkład i odradzanie jako elementy jednego systemu ekologicznego. To przestrzeń refleksji i kontemplacji, która uczy uważności wobec środowiska.

Again, a Garden (widok na elewację) Hugh Taylor | Manitoba, Kanada + Stany Zjednoczone | Zdjęcie: Hugh Taylor

Again, a Garden (widok na wnętrze) Hugh Taylor | Manitoba, Kanada + Stany Zjednoczone | Zdjęcie: Hugh Taylor

Again, a Garden (plan) Hugh Taylor | Manitoba, Kanada + Stany Zjednoczone | Zdjęcie: Hugh Taylor

Frame (tłum.: Rama)
Ulli Heckmann | Niemcy + Niderlandy

„Frame” to architektoniczna refleksja nad percepcją przestrzeni i samego siebie. Rzeźbiarski obiekt kadruje widoki, oferując różne poziomy intymności i ukazując złożoność doświadczenia przestrzennego. Projekt zwraca uwagę na punkt widzenia jako fundament percepcji, zachęcając do odkrywania tego, co niewidoczne oraz do eksperymentowania z relacją między ciałem a otoczeniem.

Frame (widok aksonometryczny) | autorzy: Ulli Heckmann | Niemcy + Holandia | Zdjęcie: Ulli Heckmann

Frame | autorzy: Ulli Heckmann | Niemcy + Holandia | Zdjęcie: Ulli Heckmann

Frame (widok z góry) | autorzy: Ulli Heckmann | Niemcy + Holandia | Zdjęcie: Ulli Heckmann

Mentho-artemision (tłum.: Mięta i bylica)
Etienne Lapleau | Francja

„Mentho-artemision” rekonstruuje – w ograniczonej przestrzeni – kontrastujące wrażenia typowe dla krajobrazu. Projekt łączy środowiska, w których naturalnie rosną mięta i bylica, kondensując doświadczenia zmysłowe. Odwiedzający odczuwają przejścia od suchości do wilgoci poprzez zapach, dotyk i percepcję wizualną. Ogród działa jak mapa doznań, intensyfikując relację między ciałem a przestrzenią.

Mentho-artemision | autor: Etienne Lapleau | Francja | Zdjęcie: Etienne Lapleau

Mentho-artemision | autor: Etienne Lapleau | Francja | Zdjęcie: Etienne Lapleau

Mentho-artemision | autor: Etienne Lapleau | Francja | Zdjęcie: Etienne Lapleau

Tainai-Meguri
Measured Architecture Inc. + Tamotsu Tongu, Kumpei Wakino | Kolumbia Brytyjska (Kanada)

„Tainai-Meguri” podejmuje refleksję nad cyfrową rzeczywistością, którą codziennie przemierzamy. Projekt wyobraża przestrzeń cyfrową jako materialną jaskinię uformowaną przez rozległą pergolę. Natura, woda i światło tworzą medytacyjną ścieżkę prowadzącą ku doświadczeniu jedności – zanika granica między światem wewnętrznym a zewnętrznym.

Tainai-Meguri (widok z lotu ptaka w rzucie aksonometrycznym) | autorzy: Measured Architecture Inc. + Tamotsu Tongu, Kumpei Wakino | Kolumbia Brytyjska, Kanada | Zdjęcie: Measured Architecture Inc.

Tainai-Meguri (widok na trasę) | autorzy: Measured Architecture Inc. + Tamotsu Tongu, Kumpei Wakino | Kolumbia Brytyjska, Kanada | Zdjęcie: Measured Architecture Inc.

Tainai-Meguri (przekrój) | autorzy: Measured Architecture Inc. + Tamotsu Tongu, Kumpei Wakino | Kolumbia Brytyjska, Kanada | Zdjęcie: Measured Architecture Inc.

Worm’s Eye (tłum.: Oko robaka)
Ellen Harris | USA

Inspiracją dla „Worm’s Eye” stały się analizy antropologa i politologa James C. Scott dotyczące „widoku z góry” jako narzędzia kontroli i czytelności narzucanej przez państwa czy korporacje. Projekt proponuje „architekturę kamuflażu”, która podważa logikę odgórnej czytelności i zachęca do spojrzenia z poziomu gruntu – lokalnego, intymnego i fragmentarycznego.

Worm's Eye (widok z lotu ptaka, o zmierzchu) | projekt: Ellen Harris | Stany Zjednoczone | Zdjęcie: Ellen Harris

Worm's Eye (widok z przodu, patrząc wzdłuż konstrukcji) | projekt: Ellen Harris | Stany Zjednoczone | Zdjęcie: Ellen Harris

Worm's Eye (widok perspektywiczny, widziany z sąsiedniej ścieżki) | projekt: Ellen Harris | Stany Zjednoczone | Zdjęcie: Ellen Harris

Jury i identyfikacja wizualna

W skład jury weszli m.in. Monique Keller (architektka i urbanistka EPFL), Jean-François Légaré (architekt krajobrazu, Nomade Paysage), Mélanie Mignault (NIPpaysage), Alexander Reford (dyrektor festiwalu), Ève De Garie-Lamanque (dyrektorka artystyczna) oraz François Leblanc (koordynator techniczny).
Identyfikację wizualną cyklu tematycznego 2025–2027 opracowało quebeckie studio bureau60a. Projekt graficzny łączy język współczesnej kartografii z biocentryczną metaforą rozprzestrzeniania się pyłku, tworząc poetycką i jednocześnie subwersywną narrację wizualną, przekraczającą granice terytorialne i czasowe.

O Les Jardins de Métis / Reford Gardens

Les Jardins de Métis, znane również jako Reford Gardens, to Narodowe Miejsce Historyczne Kanady oraz obiekt dziedzictwa kulturowego prowincji Quebec. Ogrody stanowią jeden z najważniejszych punktów na mapie turystycznej Półwyspu Gaspé i regionu Bas-Saint-Laurent (Dolny Rzeka Świętego Wawrzyńca).

Położone u zbiegu rzek Świętego Wawrzyńca i Mitis, ogrody zostały zaprojektowane w latach 1926–1958 przez ogrodniczkę i kolekcjonerkę roślin Elsie Reford. Jej wizja połączyła walory krajobrazowe z botaniczną pasją, tworząc przestrzeń, która do dziś łączy funkcję ogrodu pokazowego, miejsca badań nad roślinnością północną oraz przestrzeni kultury.

Reford Gardens są uznawane za jedne z najbardziej renomowanych ogrodów w Ameryce Północnej i znajdują się w gronie 150 najważniejszych ogrodów świata. Rok 2026 inauguruje obchody stulecia ich powstania. W 2025 roku ogrody odwiedziło ponad 60 000 osób, co potwierdza ich silną pozycję na mapie międzynarodowych destynacji krajobrazowych.