Plac Zabaw - wyróżnienia równorzędne w konkursie (kategoria - studenci)
Lokalizacja:
Powierzchnia: 0 m2
Autorzy projektu:
redakcja
Galeria
1. WYRÓŻNIENIE RÓWNORZĘDNE – Aleksandra Bienia, Chorzów
Praca została wyróżniona za wyraźne nawiązanie do kontekstu miejsca – centrum Chorzowa. Prawidłowe strefowanie placu koncentruje aktywność dzieci w centrum, wykorzystując obrzeża dla rozplanowania miejsc wypoczynku oraz izolacji od ruchliwego otoczenia. Urbanistyczny układ placu zabaw w postaci ciągu pieszego poprzecinanego placami miejskimi stwarza obraz struktury miejskiej w skali małego człowieka, który to człowiek może w ramach zabawy poznawać charakterystyczne elementy budowy tkanki miejskiej. Deptak oraz place miejskie stanowiące kręgosłup kompozycyjny placu zabaw są wyposażone w elementy typowe dla śląskiego krajobrazu oraz samego miasta Chorzowa. Oprócz kopalnianych wież szybów wyciągowych wykorzystano charakterystyczne motywy chorzowskiej architektury, jak budynek Poczty bądź Planetarium. Labiryntowy charakter przestrzeni pozwala na zróżnicowanie aktywności i zabaw, pozostawiając znaczną swobodę użytkownikom.
Wątpliwości budzi zbytnia dosłowność niektórych nawiązań do istniejących budynków oraz brak możliwości nadzoru przez opiekunów zabaw dzieci w niektórych urządzeniach.
2. WYRÓŻNIENIE RÓWNORZĘDNE – Tomasz Gancarczyk, Warszawa
Praca w subtelny sposób tworząca plac zabaw jako park-w-parku, wykorzystująca potencjał rekreacyjny istniejących, skrupulatnie zinwentaryzowanych, drzew. Częściowe odizolowanie od otoczenia i abstrakcyjność ukształtowania terenu tworzącego rodzaj przestrzennego labiryntu pozostawiają znaczną swobodę sposobu użytkowania placu. Przeskalowane zabawki-meble połączone pajęczyną-siatką odwołują się do archetypu zabawy, w której wyobraźnia dziecka pozwala mu wykorzystać dowolne obiekty w dowolny sposób. Zabudowane wokół drzew ławki o nieregularnym kształcie promują kontakt i integrację użytkowników w różnym wieku.
Zastrzeżenia budzi strona techniczna projektu, zwłaszcza zapewnienie bezpieczeństwa mniejszych dzieci. Przeskalowanie zabawek-mebli, zapewne w celu przybliżenia opiekunom optyki dziecka, wydaje się być zbędnym formalizmem. Wątpliwości dotyczą również zaproponowanych rozwiązań materiałowych elementów zabawowych
Praca została wyróżniona za wyraźne nawiązanie do kontekstu miejsca – centrum Chorzowa. Prawidłowe strefowanie placu koncentruje aktywność dzieci w centrum, wykorzystując obrzeża dla rozplanowania miejsc wypoczynku oraz izolacji od ruchliwego otoczenia. Urbanistyczny układ placu zabaw w postaci ciągu pieszego poprzecinanego placami miejskimi stwarza obraz struktury miejskiej w skali małego człowieka, który to człowiek może w ramach zabawy poznawać charakterystyczne elementy budowy tkanki miejskiej. Deptak oraz place miejskie stanowiące kręgosłup kompozycyjny placu zabaw są wyposażone w elementy typowe dla śląskiego krajobrazu oraz samego miasta Chorzowa. Oprócz kopalnianych wież szybów wyciągowych wykorzystano charakterystyczne motywy chorzowskiej architektury, jak budynek Poczty bądź Planetarium. Labiryntowy charakter przestrzeni pozwala na zróżnicowanie aktywności i zabaw, pozostawiając znaczną swobodę użytkownikom.
Wątpliwości budzi zbytnia dosłowność niektórych nawiązań do istniejących budynków oraz brak możliwości nadzoru przez opiekunów zabaw dzieci w niektórych urządzeniach.
2. WYRÓŻNIENIE RÓWNORZĘDNE – Tomasz Gancarczyk, Warszawa
Praca w subtelny sposób tworząca plac zabaw jako park-w-parku, wykorzystująca potencjał rekreacyjny istniejących, skrupulatnie zinwentaryzowanych, drzew. Częściowe odizolowanie od otoczenia i abstrakcyjność ukształtowania terenu tworzącego rodzaj przestrzennego labiryntu pozostawiają znaczną swobodę sposobu użytkowania placu. Przeskalowane zabawki-meble połączone pajęczyną-siatką odwołują się do archetypu zabawy, w której wyobraźnia dziecka pozwala mu wykorzystać dowolne obiekty w dowolny sposób. Zabudowane wokół drzew ławki o nieregularnym kształcie promują kontakt i integrację użytkowników w różnym wieku.
Zastrzeżenia budzi strona techniczna projektu, zwłaszcza zapewnienie bezpieczeństwa mniejszych dzieci. Przeskalowanie zabawek-mebli, zapewne w celu przybliżenia opiekunom optyki dziecka, wydaje się być zbędnym formalizmem. Wątpliwości dotyczą również zaproponowanych rozwiązań materiałowych elementów zabawowych
Dodane przez:
dorota
Dodano: 07/02/2011, Zmodyfikowano: 22/06/2020
