Koncepcja Galerii Sztuki Współczesnej w Opolu

Galeria

Główną ideą projektu było połączenie starego budynku z nowoprojektowanym w taki sposób aby tworzyły one spójną całość. W tym celu podzielono prostopadłościan na mniejsze części, z czego jedna z nowoutworzonych brył zawisła nad budynkiem istniejącym, co spowodowało, że ów budynek możemy odczytywać jako jedną z tych mniejszych brył. Aby zwiększyć wrażenie spójności pomiędzy bryłami, całość została spięta przez przeszklony prostopadłościan. Głównym założeniem projektowym było takie ukształtowanie terenu oraz bryły budynku, aby powstałe wnętrze pomiędzy galerią a teatrem współtworzyło jedną całość, a zarazem nie zamykało optycznie „wąskiej” przestrzeni pomiędzy tymi obiektami. W tym celu parter nowoprojektowanej galerii jest stworzony przez całkowicie otwartą przestrzeń, dzięki czemu ludzie korzystający z atrium nie będą czuli się w nim wizolowani. Projektowany układ ortogonalny galerii narzucił nam pomysł zagospodarowania kształtu wnętrza atrium. Aby nie powielać już tego układu, wprowadzono miękkie, delikatne krawędzie tworzące główny ciąg pieszy wraz z placykami oraz miejscami do siedzenia i wolnymi miejscami do ekspozycji plenerowej. Głównym założeniem bryły, pomijając ideę, jest stworzenie prostej, ortogonalnej formy, która nie będzie konkurowała z dynamiczną dominantą teatru. Nie będzie wprowadzać chaosu w otoczeniu, ale mimo wszystko będzie tworzyć formę sztuki samej w sobie. Projektowany budynek składa się z czterech prostopadłościanów „lewitujących” nad ziemią, otoczonych przeszkloną kostką. W jednej części zlokalizowane są bryły podparte na „tańczących” słupach, natomiast w drugiej części podwieszone są kładki komunikacyjne łączące każdą z brył z klatkami ewakuacyjnymi oraz dźwigami osobowymi i towarowo – osobowymi. Klatki ewakuacyjne oraz dźwigi zlokalizowane są na zewnątrz budynku tak aby nie zakłócały porządku funkcjonalnemu oraz wizualnemu wnętrza.