Remiza Strażacka

Koncepcja budynku remizy opiera się na konsekwentnym stosowaniu serii linearnie ustawionych ścian, co poza względami estetycznymi, ma przede wszystkim uzasadnienie funkcjonalne. Intencją architektów było to, aby nowo powstające zabudowania nie zginęły wśród olbrzymich budynków fabrycznych.

Budynek od frontu przedstawia hermetyczną bryłę. Wewnątrz rzucają się w oczy przede wszystkim wielkie czerwone wozy strażackie z wyrysowanymi na asfalcie torami poruszania się. Tak samo powtarzające się sekwencje poruszeń strażaków w czasie akcji będą „wyryte“ na podłodze remizy tworząc symboliczne serie „choreograficznych zapisków“ ruchu pracujących tam ludzi. Cały budynek pozbawiony jest niepotrzebnych detali - takich jak choćby framugi w oknach - a maksymalnie uproszczona konstrukcja sprawia wrażenie zamarzniętego, zawieszonego w bezruchu wnętrza, skupionego w oczekiwaniu na akcję.

Prace nad remizą rozpoczęto od przyjrzenia się ogólnej koncepcji zabudowy wokół fabryki. Intencją architektów było, aby nowo powstające zabudowania nie zginęły wśród olbrzymich budynków fabrycznych. Dlatego też elementy realizacji powtórzono na terenie całego kompleksu, nadając rytm i swoistą indetyfikację głównej uliczce fabryki. Uliczka ta– ciągnąca się od budynku muzeum po obecną remizę przez cały kompleks fabryczny – swoim linearnym układem odzwierciedla krajobraz geometrycznie ułożonych pól rolniczych i winnic sąsiadujących z zabudowaniami fabryki. Dlatego budynek remizy zamiast izolować postanowiono włączyć w krajobraz założenia, sytuując go wzdłuż ulicy i nadając mu wąski i podłużny kształt.

Informacje techniczne:

powierzchnia: 852 metry kwadratowe

termin realizacji: 1991-1993

zdjęcie: Helene Binet

zdjęcie: Helene Binet

zdjęcie: Helene Binet

Niemcy (1991-1993); projekt: Zaha Hadid.