Polska i Świat

Styczeń 19, 2026

Memoriał Brumadinho w Brazylii

Ścieżka to 230-metrowa szczelina, dosłowna i symboliczna przepaść, która przecina teren i wskazuje dokładne miejsce awarii tamy. Kwiaty ipê, symbol życia i odporności, przypominają płomienie świec i przywodzą na myśl procesję. Zdjęcie: Pedro Mascaro
Ścieżka to 230-metrowa szczelina, dosłowna i symboliczna przepaść, która przecina teren i wskazuje dokładne miejsce awarii tamy. Kwiaty ipê, symbol życia i odporności, przypominają płomienie świec i przywodzą na myśl procesję. Zdjęcie: Pedro Mascaro

Memoriał Brumadinho (Brumadinho Memorial), upamiętniający 272 ofiary śmiertelne katastrofy związanej z zawaleniem tamy w kopalni Córrego do Feijão, został udostępniony zwiedzającym w styczniu 2025 roku, sześć lat po jednej z największych tragedii humanitarnych w historii Brazylii.

Szczególne uznanie międzynarodowego środowiska projektowego zyskał projekt oświetlenia, opracowany przez pracownię Atiaîa (Atiaîa Lighting Design), który otrzymał tytuł „Architectural Lighting Design of the Year 2025” (Architektoniczny Projekt Oświetlenia Roku 2025) w prestiżowym konkursie LIT Awards (LIT Awards – międzynarodowe nagrody dla projektowania oświetlenia).

Przestrzeń pamięci i symbolicznej reparacji

Memoriał powstał jako wyraz etycznego zobowiązania do symbolicznego zadośćuczynienia i zachowania pamięci o ofiarach katastrofy, do której doszło 25.01.2019 w Brumadinho (stan Minas Gerais). W wyniku przerwania tamy należącej do spółki wydobywczej Vale S.A. doszło do rozległych zniszczeń środowiskowych i społecznych – zginęło 272 osób, tragedia dotknęła 26 gmin, a do otoczenia uwolniono około 12 mln m³ szlamu z odpadów wydobywczych.

Założenie ma charakter kompleksu pamięci, w którym architektura, krajobraz i światło współtworzą narrację o utracie, żałobie i konieczności odpowiedzialności za środowisko.

Widok z lotu ptaka: od lewej do prawej strony znajdują się pawilon wejściowy, strefa wypoczynkowa na świeżym powietrzu, wiersz, szczelina, pomnik, punkt widokowy i jezioro. Pamięć i świadectwo znajdują się poniżej zagajnika, w pobliżu kwadratowej rzeźby. Zdjęcie: Jomar Bragança
Z punktu widokowego rozciąga się widok na dolinę pokrytą błotem. Jezioro odbija niebo w ciągu dnia, a nocą oddaje ostatni hołd ofiarom, ponieważ krajobraz górniczy nie może być jedynym, który nadal świeci na horyzoncie. Zdjęcie: Leo Drumond/Nitro
Pawilon wejściowy: jego skręcona i fragmentaryczna forma symbolizuje szok związany z zawaleniem się budynku i przytłaczającą siłę błota. Ściany i okapy z betonu są podkreślone, wizualnie zaznaczając początek tej uroczystej przestrzeni. Zdjęcie: Pedro Mascaro
Zewnętrzna część, pomiędzy pawilonem wejściowym a szczeliną. Otwory umożliwiają widok na kawiarnię i część przestrzeni medytacyjnej. Oprawy oświetleniowe oświetlają betonowe ściany i okapy. Odbijający światło basen nie jest oświetlony, ale odbija otoczenie. Zdjęcie: Pedro Mascaro
„To, co kocha pamięć, pozostaje wieczne. Kocham cię pamięcią, nieprzemijającą”. Wiersz Adélii Prado „plan grazing lights” przedstawia płaskorzeźbę liter znaków z efektami światła i cienia, podkreślając również fakturę i kolor betonu zmieszanego z pigmentem pochodzącym z odpadów górniczych. Zdjęcie: Pedro Mascaro

Układ memoriału: pawilon wejściowy, ścieżki i przestrzenie ekspozycyjne

Program funkcjonalny Memoriału Brumadinho obejmuje m.in.:

  • pawilon wejściowy,
  • zagajnik (grove)
  • zewnętrzne strefy odpoczynku
  • ciągi piesze prowadzące do rzeźby–pomnika
  • zbiornik refleksyjny / lustro wody (reflecting pool)
  • sale ekspozycyjne
  • przestrzeń przeznaczoną na

Kompozycja przestrzeni prowadzi odwiedzających przez kolejne etapy doświadczenia – od wejścia, przez krajobraz i punkty symboliczne, aż po miejsca wyciszenia i konfrontacji z pamięcią.

Oświetlenie jako narracja: światło, które prowadzi i upamiętnia

W projekcie Atiaîa światło potraktowano jako pełnoprawny element architektury i opowieści. Oświetlenie zostało zaprojektowane tak, aby budować atmosferę immersyjną, wrażliwą i pełną szacunku, jednocześnie przekazując informacje oraz wzmacniając znaczenie symboli obecnych w przestrzeni. Projekt oświetlenia nie tylko kieruje uwagę na elementy pamięci, lecz także prowadzi użytkownika przez przestrzeń: wyznacza rytm przejścia, akcentuje wybrane płaszczyzny i tworzy strefy jasności oraz ciemności, które wzmacniają emocjonalny charakter miejsca.

Projekt oświetlenia nie pełni więc wyłącznie funkcji użytkowej. Został zaplanowany jako element prowadzący narrację przestrzenną i porządkujący doświadczenie zwiedzania poprzez sekwencję akcentów, półcieni i stref wyciszenia. Światło kieruje uwagę na kluczowe znaki pamięci i elementy symboliczne, w tym: tekst upamiętniający, instalację z kryształów kwarcu oraz powtarzalne motywy odnoszące się do liczby ofiar – 272 kwiaty ipê oraz 272 punkty świetlne w zbiorniku wodnym, odczytywane jako „gwiazdy” i metafory „utraconych klejnotów”.

Oświetlenie eksponuje również rzeźbę-instalację, której forma i sposób podświetlenia budują wrażenie „płaczu” nad betonowymi ścianami. Powierzchnie te zostały zaprojektowane z użyciem pigmentu nawiązującego do odpadów górniczych, dzięki czemu materiał wprost odsyła do kontekstu katastrofy. W rezultacie światło działa tu jako precyzyjne narzędzie ekspozycji, orientacji i emocjonalnego prowadzenia użytkownika – wydobywa detale, podkreśla strukturę architektury oraz wzmacnia charakter miejsca pamięci.

W holu wejściowym kryształowa drusa oddaje hołd klejnotom, tak jak rodziny ofiar wspominają swoich bliskich. Ciemność, rozjaśniana przez małe świetliki z wbudowanymi projektorami, zachęca do refleksji nad szokiem wywołanym przez przytłaczającą siłę błota. Zdjęcie: Pedro Mascaro
Ścieżka to 230-metrowa szczelina, dosłowna i symboliczna przepaść, która przecina teren i wskazuje dokładne miejsce awarii tamy. Kwiaty ipê, symbol życia i odporności, przypominają płomienie świec i przywodzą na myśl procesję. Zdjęcie: Pedro Mascaro
W środkowej części szczeliny wyrzeźbiono trzy przestrzenie. Po lewej stronie znajduje się Przestrzeń Pamięci, gdzie rodziny oddają cześć swoim bliskim. Po prawej stronie znajduje się Przestrzeń Świadectwa, gdzie przedstawiono fakty dotyczące tragedii, oraz święta przestrzeń, w której przechowywane są odzyskane szczątki ofiar. Zdjęcie: Pedro Mascaro
Na dnie jeziora zainstalowano 272 terminale światłowodowe, zaprogramowane tak, aby oscylowały, tworząc efekt rozgwieżdżonego nieba. Na dnie jeziora wyświetlana jest mapa sfery niebieskiej z godziny 00:01 w dniu 25 stycznia 2019 r., czyli z dnia pęknięcia tamy. Światło to obecność, to życie. Zdjęcie: Pedro Mascaro

„Akt oporu przeciw zapomnieniu”

Twórcy podkreślają, że Memoriał Brumadinho jest aktem sprzeciwu wobec zapomnienia i ma przypominać, że podobne wydarzenia – skierowane przeciw człowiekowi i środowisku nie powinny się powtórzyć. To przestrzeń, która łączy funkcję upamiętnienia z wymiarem społecznym i etycznym, stając się jednocześnie miejscem refleksji nad odpowiedzialnością i skutkami działalności przemysłowej.

Karta techniczna projektu

  • Projekt: Memoriał Brumadinho (Memorial Brumadinho)
  • Lokalizacja: Brumadinho, Minas Gerais, Brazylia
  • Klient: AVABRUM (AVABRUM – Stowarzyszenie Rodzin Ofiar i Osób Poszkodowanych w wyniku katastrofy tamy w kopalni Córrego do Feijão)
  • Architektura i wnętrza: Gustavo Penna Arquiteto e Associados
  • Projekt oświetlenia: Atiaîa Lighting Design
  • Mariana Novaes (główna projektantka / principal)
    • współpraca: Pedro Ferreira, Bárbara de Oliveira, Elisa Campos
    • Project manager (zarządzanie projektem): Olhar 360 Projetos
  • Architektura krajobrazu: Medra Paisagismo
  • System informacji: Greco
  • Projekt ekspozycji „Pamięć i Świadectwo”: Júlia Peregrino
  • Oświetlenie ekspozycji „Pamięć i Świadectwo”: Cesar de Ramires
  • Instalacja kryształów kwarcowych ze światłowodami: Demian Quincke
  • Dostawcy: Arte em Cena, Fasa Fibra Ótica, Interlight, Lemca, Lightsource, Lumicenter, Luxion, O/M Light

Tagi: memoriał pomniki miejsca pamięci architektura Memoriał Brumadinho Brazylia

Domy jednorodzinne

widok domu od storny skarpy
Projekt obejmuje dwukondygnacyjny dom jednorodzinny z płaskim dachem (zgodnie z MPZP – jednospado...
Październik 21, 2025
Czy architektura może być czymś więcej niż formą? Czy może stać się doświadczeniem — chwilą, któr...
Wrzesień 11, 2025

Wasze realizacje

Wilanów od lat przyciąga tych, którzy szukają balansu pomiędzy rytmem miasta a spokojem przedmieś...
Październik 15, 2025
Bardzo wytrymałe na obciążenia półki na wymiar bez widocznych wsporników. Nr projektu 3669 https...
Sierpień 22, 2025

Materiały budowlane

Zadaszenia ogrodowe pełnią wiele funkcji - chronią przed kapryśną pogodą i jednocześnie podnoszą...
Grudzień 22, 2025
Drzwi zewnętrzne to element, który zwykle wybieramy raz na wiele lat. Ich parametry techniczne m...
Grudzień 19, 2025

Konkursy

To celebrate Barcelona as the World Capital of Architecture, the Institute for Advanced Architecture of Catalonia (IAAC) launches the 11th Advanced Architecture Contest under the theme “Barcelona 2...
Styczeń 19, 2026
Przedmiotem Konkursu jest opracowanie koncepcji wystawy stałej w przyszłej siedzibie Domu Literatury w Gdańsku – w Zespole Sierocińca w Gdańsku.
Styczeń 19, 2026