Zarządzanie dźwiękiem
Historia dziedziny jaką jest akustyka architektoniczna sięga zaledwie końca XIX wieku. Z jej początkiem wiąże się ściśle nazwisko amerykańskiego naukowca Wallace’a Clementa Sabina. Badaczowi udało się bowiem odnaleźć relację zachodzącą między jakością akustyczną pomieszczenia, jego rozmiarem oraz wielkością powierzchni pochłaniających. Od tego momentu akustyka architektoniczna zaczęła się rozwijać w szybkim tempie, przynosząc coraz to nowe teorie opisujące rozchodzenie się dźwięku w pomieszczeniach.
Architekci a akustyka
Do niedawna problemami akustycznymi zajmowali się jedynie projektanci sal koncertowych, kościołów oraz dużych pomieszczeń audytoryjnych. Od pewnego jednak czasu architekci są zobowiązani na mocy Prawa Budowlanego opisywać tak zwane parametry akustyczne budynków. Rozwojowi ulegają także narzędzia jakimi dysponują projektanci, między innymi dzięki programom CAD można na początkowym etapie przewidzieć konkretne problemy związane z akustyką wnętrza, odpowiednio zaplanować rozmieszczenie i ilość powierzchni odbijających i pochłaniających.
Zarządzanie hałasem w biurze a projektowanie wnętrza
Coraz częściej powraca także kwestia zarządzania hałasem w nowoczesnych przestrzeniach biurowych. Środowisko dźwiękowe stanowi istotny element każdego nieomal stanowiska pracy. Dobrym rozwiązaniem przy tworzeniu akustyki biura zorganizowanego na planie otwartym jest przeprowadzenie analizy potrzeb. Decydującymi czynnikiem jest w tym wypadku kwestia, czy poszczególni pracownicy open space działają samodzielnie np. komunikując się z klientami przez telefon, czy też wykonują większość czynności zawodowych w zespole. W zależności od wariantów odpowiedzi na powyższe pytania można stworzyć przyjazne otoczenie akustyczne miejsca pracy.
- W przestrzeni typu open space często stosuje się sufity dźwiękochłonne umożliwiające ograniczenie zasięgu dźwięku na dłuższym dystansie i jego zintensyfikowanie w krótkim zakresie. Istnieje także możliwość zainstalowania ekranów oddzielających poszczególne miejsca pracy czy też ich sekwencje.
- W pomieszczeniach szczególnie wysokich przydatnym może się okazać miejscowe obniżenie sufitów wyspowych. Dają one możliwość stworzenia swoistego mikroklimatu akustycznego poszczególnych stanowisk pracy.
- Ponadto poprzez podwieszenie pod sufitem poziomych paneli można poprawić akustykę wnętrza dzięki redukcji poziomu hałasu i zasięgu dźwięku.
Hałas jest nieodłącznym elementem ludzkiej aktywności związanej z komunikacją. Jego poziom informuje między innymi o stopniu zaangażowania w wykonywanie obowiązków zawodowych, problem pojawia się w momencie kiedy poszczególni pracownicy zaczynają sobie nawzajem przeszkadzać. Ważnym zadaniem architekta kreującego wnętrza przeznaczone do pracy wydaje się być umiejętne zaplanowanie przestrzeni, w których można się skupić oraz tych służących kontaktom i spotkaniom. Odpowiednia proporcja miejsc indywidualnych i zbiorowych staje się niejednokrotnie kluczem do sukcesu zrównoważonych i dobrych stosunków interpersonalnych.
Kształtowanie przestrzeni dźwiękiem
Ake Permerud, kompozytor i Olle Niklasson, dziennikarz zajmujący się technologią muzyczną otworzyli w Geteborgu Audiotechture - agencję architektury dźwięku. W swojej pracy kształtują przestrzeń dźwiękiem i tworzą tło akustyczne w oparciu o dźwięk słyszany podświadomie. Maskują między innymi nieprzyjemne dźwięki za pomocą przyjaznych odgłosów – szumiącego wiatru, wody, śpiewu ptaków. Dźwięki natury stymulują nas i pobudzają. Dzięki nim także może być zmienione ogólne odczuwanie przestrzeni. Eksperci zajmujący się akustyką wskazują, iż pomieszczenie wydaje się większe gdy docierają do niego dźwięki z zewnątrz. Wydaje się wtedy, że ściany zostały rozsunięte za pomocą dźwięku. Twórcy Audiotechture dużą wagę przykładają do faktu, iż funkcjonalnie zaprojektowane pomieszczenia przeznaczone do pracy powinny brać pod uwagę dźwięk jako jeden z elementów kształtujących architekturę wnętrza, na równi ze światłem i kolorem. W ich mniemaniu najlepszymi konstruktami akustycznej architektury są odgłosy organiczne i naturalne pozbawione kulturowych konotacji.
Źródło: Office&Facility
Autorzy:
Anna Kępińska-Frąckowiak
