Muzeum firmowe według WWAA
Współczesne muzea firmowe coraz częściej odchodzą od modelu ekspozycji opartej na prezentacji historycznych eksponatów. Ich zadaniem jest budowanie narracji o marce poprzez przestrzeń, architekturę wnętrz i doświadczenia odwiedzających. Dobrym przykładem takiego podejścia jest wystawa w Fabryce Czekolady E.Wedel w Warszawie, zaprojektowana przez pracownię WWAA we współpracy z BiM Architekci.
Projekt został pomyślany jako integralna część nowego kompleksu Fabryki Czekolady E.Wedel. Koncepcja ekspozycji rozwijała się równolegle z projektem architektonicznym budynku, dzięki czemu wystawa nie stanowi niezależnej aranżacji wnętrza, lecz współtworzy przestrzeń całego obiektu. Muzeum zlokalizowano w przebudowanych silosach kakao, a trasa zwiedzania prowadzi przez kolejne kondygnacje, wykorzystując istniejącą strukturę przemysłową jako element narracji.
Ekspozycja jako wielowątkowa opowieść
Autorzy zrezygnowali z klasycznego układu muzeum firmowego, w którym historia marki przedstawiana jest w sposób chronologiczny. Zamiast tego zaprojektowano wielowątkową opowieść obejmującą cały proces powstawania czekolady – od uprawy kakaowca i produkcji, przez historię rodziny Wedlów oraz rozwój zakładu, po projektowanie opakowań i współczesne technologie wykorzystywane w fabryce. Równie istotnym elementem narracji są ludzie uczestniczący w tym procesie – plantatorzy, technolodzy, projektanci i pracownicy produkcji.
Istotnym założeniem projektu było odejście od tradycyjnego modelu ekspozycji opartego na gablotach i prezentacji pojedynczych eksponatów. Zamiast tego przestrzeń angażuje zwiedzających poprzez światło, dźwięk, zapach, multimedia oraz elementy interaktywne. Scenografia, materiały wykończeniowe i rozwiązania multimedialne zostały podporządkowane budowaniu doświadczenia przestrzennego, a nie wyłącznie przekazywaniu informacji.
Funkcje firmowego wnętrza wystawienniczego
Projekt wykorzystuje rozwiązania, w których architektura wnętrz, grafika, scenografia oraz technologie cyfrowe funkcjonują jako jeden system komunikacji. Poszczególne strefy ekspozycji otrzymały własny język materiałowy, kolorystyczny i świetlny odpowiadający kolejnym etapom opowieści. Dzięki temu zmienia się nie tylko treść ekspozycji, ale również sposób odbioru przestrzeni.
Jednym z najciekawszych elementów realizacji jest powiązanie muzeum z funkcjonującą fabryką. Zwiedzający mogą obserwować rzeczywiste linie produkcyjne przez specjalnie zaprojektowane przeszklenia, dzięki czemu proces technologiczny staje się częścią ekspozycji. Zamiast rekonstruować produkcję, projekt wykorzystuje jej autentyczny charakter jako element budowania wiarygodności całej narracji.
Na uwagę zasługuje również sposób wykorzystania istniejącej architektury przemysłowej. Industrialny charakter przebudowanych silosów nie został ukryty, lecz świadomie włączony do kompozycji wnętrz. Zachowane elementy konstrukcyjne oraz skala przestrzeni podkreślają związek ekspozycji z miejscem, w którym od dziesięcioleci powstają wyroby Wedla.
Muzea firmowe
Współczesne muzea firmowe coraz częściej wykorzystują rozwiązania charakterystyczne dla tzw. brand experience centres (tłum.: centra doświadczeń marki). W tego typu obiektach architektura wnętrz nie pełni jedynie funkcji tła dla ekspozycji, lecz staje się narzędziem budowania narracji i angażowania odbiorcy. Zamiast tradycyjnego prezentowania eksponatów wykorzystuje się wielozmysłowe doświadczenia, autentyczne procesy produkcyjne oraz scenografię podporządkowaną opowiadanej historii. Takie podejście można zaobserwować również w realizacjach dla marek motoryzacyjnych czy spożywczych, gdzie granice pomiędzy muzeum, centrum edukacyjnym i przestrzenią doświadczeń coraz bardziej się zacierają.
Realizacja pokazuje kierunek rozwoju współczesnych muzeów firmowych, w których architektura wnętrz pełni rolę równorzędną wobec prezentowanych treści. Przestrzeń nie jest wyłącznie tłem dla eksponatów, lecz staje się podstawowym narzędziem budowania narracji i doświadczenia użytkownika. Wystawa w Fabryce Czekolady E.Wedel stanowi przykład spójnego połączenia architektury, scenografii i technologii multimedialnych, wpisując się w aktualne tendencje projektowania obiektów ekspozycyjnych.
