Biblioteka Wydziału Filologii Polskiej i Klasycznej UAM w Poznaniu
Charakter: Biblioteki, Czytelnie
Autorzy projektu:
Jacek Bułat
, Joanna Kapturczak
, Michał Kapturczak
, Bartosz Jarosz
, Paweł Świerkowski
Galeria
I Nagroda w konkursie.
Ideą przewodnią bryły budynku było przede wszystkim poszanowanie stanu istniejącego budynku, zaznaczając jednocześnie współczesność powstania obiektu. Powściągliwość i prostota rozwiązań formalnych ma także odzwierciedlać jasność i przejrzystość funkcji, a lekkość bryły ma zwracać uwagę na elastyczność rozwiązań przestrzennych wewnątrz budynku. Zaprojektowany budynek nawiązuje gabarytami do istniejącej zabudowy. Zaprojektowano go na planie dwóch prostokątów, z których większy to główna bryła budynku, a mniejszy to łącznik z budynkiem istniejącym. Zastosowane materiały, ich szlachetność i faktura, dodatkowo zbliżają nowoprojektowane rozwiązanie do zaistniałej sytuacji przestrzennej. Bryłę podzielono na dwie części, rozcinając ją horyzontalnie wzdłuż istniejącej, głównej linii gzymsu budynku istniejącego. Dolna część, wykonana z piaskowca Radków, nawiązuje – także podziałami - do materiałów zastosowanych na istniejącej części założenia, natomiast górna część, wykonana ze szkła, ma za zadanie odbijanie istniejącego budynku Uniwersytetu, a przez to integrację przestrzenną z nim. Istotną cechą idei jest optyczne obniżenie budynku, co razem ze stosunkowo niską wysokością projektowanej bryły względem istniejącej – mającej na celu maksymalne odsłonięcie istniejącej bryły budynku historycznego – ma za zadanie podkreślenie szacunku do zastanej przestrzeni. Obie, horyzontalne części bryły, zostały przecięte pionowymi podziałami, przebiegającymi w sposób odzwierciedlający podziały okienne istniejącej bryły. Podziały te zostały podkreślone pionowymi żyletkami z piaskowca przebiegającymi na całej wysokości bryły, a płaszczyzny pomiędzy nimi zostały minimalnie cofnięte do środka bryły po śladzie istniejących podziałów okiennych. Ten zabieg ma na celu zespojenie kompozycyjne całości założenia, a także czytelne nawiązanie podziałami pionowymi i poziomymi do bryły historycznej. Przy wyborze materiałów istotne cechy miała także szlachetność i sposób starzenia się elementów elewacji.
Ideą przewodnią bryły budynku było przede wszystkim poszanowanie stanu istniejącego budynku, zaznaczając jednocześnie współczesność powstania obiektu. Powściągliwość i prostota rozwiązań formalnych ma także odzwierciedlać jasność i przejrzystość funkcji, a lekkość bryły ma zwracać uwagę na elastyczność rozwiązań przestrzennych wewnątrz budynku. Zaprojektowany budynek nawiązuje gabarytami do istniejącej zabudowy. Zaprojektowano go na planie dwóch prostokątów, z których większy to główna bryła budynku, a mniejszy to łącznik z budynkiem istniejącym. Zastosowane materiały, ich szlachetność i faktura, dodatkowo zbliżają nowoprojektowane rozwiązanie do zaistniałej sytuacji przestrzennej. Bryłę podzielono na dwie części, rozcinając ją horyzontalnie wzdłuż istniejącej, głównej linii gzymsu budynku istniejącego. Dolna część, wykonana z piaskowca Radków, nawiązuje – także podziałami - do materiałów zastosowanych na istniejącej części założenia, natomiast górna część, wykonana ze szkła, ma za zadanie odbijanie istniejącego budynku Uniwersytetu, a przez to integrację przestrzenną z nim. Istotną cechą idei jest optyczne obniżenie budynku, co razem ze stosunkowo niską wysokością projektowanej bryły względem istniejącej – mającej na celu maksymalne odsłonięcie istniejącej bryły budynku historycznego – ma za zadanie podkreślenie szacunku do zastanej przestrzeni. Obie, horyzontalne części bryły, zostały przecięte pionowymi podziałami, przebiegającymi w sposób odzwierciedlający podziały okienne istniejącej bryły. Podziały te zostały podkreślone pionowymi żyletkami z piaskowca przebiegającymi na całej wysokości bryły, a płaszczyzny pomiędzy nimi zostały minimalnie cofnięte do środka bryły po śladzie istniejących podziałów okiennych. Ten zabieg ma na celu zespojenie kompozycyjne całości założenia, a także czytelne nawiązanie podziałami pionowymi i poziomymi do bryły historycznej. Przy wyborze materiałów istotne cechy miała także szlachetność i sposób starzenia się elementów elewacji.
Dodano: 05/11/2008, Zmodyfikowano: 14/04/2009
