Wasl Tower w Dubaju
Wasl Tower, nowy 302-metrowy wieżowiec w centrum Dubaju, został oficjalnie ukończony. Projekt autorstwa pracowni UNStudio, zrealizowany we współpracy z biurem inżynierskim Werner Sobek, stanowi przykład nowoczesnej architektury wysokościowej, w której rozwiązania pasywne, innowacyjna technologia elewacji oraz zrównoważone projektowanie odgrywają równie istotną rolę jak forma budynku.
Wieżowiec wpisany w strukturę miasta
Wasl Tower powstał przy Sheikh Zayed Road, w bezpośrednim sąsiedztwie Burdż Chalifa. Obiekt pełni funkcję wielofunkcyjnego centrum, łącząc hotel, apartamenty, powierzchnie biurowe oraz rozbudowaną ofertę usługową i rekreacyjną. W budynku znalazły się m.in. centrum wellness, sale konferencyjne, restauracje, bary oraz przestrzenie publiczne rozmieszczone na różnych wysokościach.
Projektanci potraktowali wieżowiec nie jako autonomiczny obiekt, lecz jako element miejskiej infrastruktury. Dzięki powiązaniom z komunikacją publiczną, ciągami pieszymi i otaczającą zabudową budynek ma integrować różne funkcje oraz grupy użytkowników, tworząc wertykalną przestrzeń miejską.
Hotel Mandarin Oriental w strukturze wieżowca
Integralną część inwestycji stanowi hotel Mandarin Oriental Downtown Dubai, którego wnętrza opracowano we współpracy z pracownią GA Design.
Funkcje hotelowe rozmieszczono pionowo, tworząc odrębne strefy obejmujące przestrzenie wellness, gastronomię oraz sale wydarzeń. Lobby hotelowe ulokowano na wysokości około 150 metrów nad poziomem terenu, natomiast najwyższe kondygnacje przeznaczono na restauracje i przestrzenie widokowe.
Takie rozwiązanie pozwoliło połączyć funkcje hotelowe z pozostałymi elementami programu użytkowego budynku, zachowując jednocześnie czytelny podział komunikacji i wysoką efektywność operacyjną.
Ceramiczna elewacja jako element klimatycznej strategii
Najbardziej charakterystycznym elementem inwestycji jest elewacja wykonana z ceramicznych modułów z terakoty. To obecnie jedna z najwyższych tego typu fasad na świecie i zarazem przykład wykorzystania tradycyjnego materiału w nowoczesnej architekturze wysokościowej.
Układ ceramicznych żeber został opracowany z wykorzystaniem modelowania parametrycznego. Ich rozmieszczenie zmienia się w zależności od orientacji względem stron świata, ograniczając zyski ciepła od promieniowania słonecznego przy jednoczesnym zachowaniu dostępu światła dziennego do wnętrz.
Elewacja pełni funkcję aktywnej osłony klimatycznej. Ceramiczne elementy współpracują z przestrzenią wentylacyjną oraz aluminiowymi kanałami umożliwiającymi przepływ powietrza, co wspiera pasywne chłodzenie budynku i ogranicza zapotrzebowanie na energię przeznaczoną do klimatyzacji.
Parametryczne projektowanie wspiera efektywność energetyczną
Forma wieżowca została podporządkowana analizom środowiskowym. Dynamicznie skręcona bryła zmniejsza powierzchnię najbardziej narażoną na intensywne nasłonecznienie, jednocześnie poprawiając zacienienie własnej elewacji.
Projekt wykorzystuje również szereg rozwiązań zwiększających efektywność energetyczną, w tym:
- system chłodu sieciowego,
- pompy ciepła,
- kolektory słoneczne,
- sterowanie oświetleniem zależne od światła dziennego,
- energooszczędne oprawy LED,
- system wentylacji kontrolowany poziomem CO₂.
Całość uzupełnia zastosowanie materiałów o obniżonym wpływie środowiskowym, takich jak lokalnie pozyskiwany granit i aluminium, panele akustyczne z recyklingowanego PET oraz materiały wykończeniowe o niskiej emisji lotnych związków organicznych.
Innowacyjne rozwiązania konstrukcyjne
W konstrukcji zastosowano sprężone płyty stropowe, hybrydowe słupy oraz układ usztywnień wysięgnikowych (outrigger) na kondygnacjach technicznych. Takie rozwiązanie umożliwiło uzyskanie elastycznych powierzchni użytkowych przy ograniczeniu liczby słupów wewnętrznych.
Według autorów projektu zastosowana technologia pozwoliła ograniczyć zużycie betonu o około 3000 m³ w porównaniu z konwencjonalnymi rozwiązaniami stosowanymi w budynkach tej wysokości.
Nowy kierunek dla architektury wysokościowej
Wasl Tower pokazuje, że architektura wysokościowa może skutecznie łączyć zaawansowane technologie projektowe z rozwiązaniami pasywnymi oraz świadomym doborem materiałów. Szczególnie interesującym elementem realizacji jest wykorzystanie ceramiki jako podstawowego komponentu elewacji – materiału obecnego w architekturze od stuleci, który dzięki współczesnym metodom projektowania zyskał zupełnie nowe możliwości zastosowania.
Realizacja wpisuje się w rosnący trend projektowania wieżowców, w których efektywność energetyczna, komfort użytkowników oraz ograniczanie śladu środowiskowego stają się równie ważne jak charakterystyczna forma architektoniczna.
