Muzeum natury & nauki w Dallas
Laureat Nagrody Pritzkera - zespół firmy Thom Mayne i Morphosis z pracownią architektury krajobrazu Talley Associates stworzyli „żyjące muzeum” zainspirowane przyrodą i nauką.
Projekt (natureandscience.org) szacowany na około 185 milionów dolarów zostanie uruchomiony późną jesienią 2009 roku a jego zakończenie przewidywane jest na początek roku 2013 .
Idea architektów
Muzea rozumiane jako instalacje dla zbiorowych doświadczeń społecznych i wyrażania zjawisk kulturowych stanowią nową drogę dla interpretacji świata. Zawierając wiedzę, zabezpieczając informację i przekazując idee, stymulują ciekawość, wzmacniają świadomość oraz stwarzają okazje do wymiany myśli. Jako instrument edukacji i przemian społecznych muzea umożliwiają zrozumienie nas samych i świata w którym żyjemy.
Nowe Muzeum Perot’a Przyrody i Nauki w Victory Park staje się elementem identyfikacyjnym, wzmocni instytucjonalny prestiż Dallas i wzbogaci kulturalną tkankę tego miasta. Zaprojektowane tak, aby przyciągnąć szeroką widownię, stymulować będzie młode umysły i inspirować ciekawość oraz wyobraźnię w codzienności życia zwiedzających.
Wysokie standardy projektowania jak również zastosowanie najnowocześniejszych rozwiązań technologicznych pozwoli wybudować obiekt, który w minimalny sposób zakłóci środowisko naturalne.Ten światowej klasy obiekt inspirować będzie poznawanie nauki poprzez zanurzenie zwiedzających w środowisku interaktywnym.
Odrzucając tezę że architektura muzeum stanowi jedynie naturalne tło dla wystawianych eksponatów, nowy budynek sam w sobie staje się aktywnym narzędziem przeznaczonym do edukacji w zakresie nauki. Poprzez integrację architektury, przyrody i technologii budynek tłumaczy prawa naukowe i stymuluje ciekawość poznawania naturalnego otoczenia.
Architektura krajobrazu
Doświadczanie przyrody zaczyna się już w trakcie zbliżania się do muzeum. Droga do budynku prowadzi poprzez dwa typowo teksańskie środowiska ekologiczne: las wysokich drzew o koronach baldachimowych i taras lokalnej roślinności pustynnej. Taras ten łagodnie pnie się w górę aby zderzyć się z kamiennym dachem muzeum. Bryła budynku pomyślana jest w kształcie dużego kubiku pływającego w panoramie krajobrazu. Akr falistego dachu nawiązujący do lokalnych struktur geologicznych wykonany został z lokalnego łupka i lokalnych odpornych na suszę traw. Rozwiązanie takie nawiązuje do lokalnych (w Dallas) zasobów geologicznych i demonstruje naturalny, żyjący system ewolucyjnie i naturalnie zmieniający się w czasie.
Na przecięciu tych dwóch systemów ekologicznych znajduje się główne wejście do Muzeum z placem służącym jako przestrzeń do organizacji wydarzeń dla zwiedzających oraz publiczna przestrzeń zewnętrzna dla miasta Dallas.
Krajobrazowy dach unosi się i zachęca zwiedzających do przejścia przez strefę przewężającej się przestrzeni, aby stanąć u progu przestrzennego „lobby”. Topografia falistego sufitu unoszącego się nad przestrzenią „lobby” odzwierciedla dynamikę zewnętrznego krajobrazu zamazując różnicę pomiędzy tym co znajduje się wewnątrz i na zewnątrz, jednocząc przy tym to co naturalne z tym co wykonane ręką ludzką.
Atrium i punkt widokowy
Przechodząc z wąskiej przestrzeni do wejścia głównego wzrok zwiedzającego przykuwa widok podświetlonego niebem strzelistego przestrzennego atrium. Doświetlony światłem naturalnym obszar ten mający funkcje komunikacyjną mieści w sobie schody, eskalatory i windy. Z poziomu parteru szereg eskalatorów przenosi gości do najwyższego poziomu budynku muzeum, gdzie podziwiać mogą widok - z perspektywy lotu ptaka - na śródmieście Dallas. Z tego podniebnego balkonu goście schodzą spiralnie i zgodnie z ruchem wskazówki zegara, zwiedzając poszczególne galerie.
Schodząca z najwyższego poziomu ścieżka przenikająca poszczególne galerie wijąca się przemiennie na zewnątrz i do wewnątrz głównego budynku atrium, łączy zwiedzających na zmianę z wewnętrznym światem muzeum i zewnętrznym życiem miasta. Zwiedzający stają się częścią architektury kiedy otwiera się przed nimi wschodnia fasada budynku z widokiem na śródmieście Dallas i jego aktywność. W konsekwencji muzeum staje się podstawową budowlą publiczną – budynkiem który otwiera się i należy do tkanki miasta tym samym aktywizując jego życie . Można powiedzieć że zwiedzający stają się integralną częścią muzeum a muzeum integralną częścią miasta.
Autorzy:
tłum.: A. Paluchowski
